NOVA ZELANDA - HAKA

E non podemos abandonar Oceanía sen antes aprender unha das súas danzas máis famosas internacionalmente: o Haka. Haka é un termo que serve para definir calquera danza maorí, pero soe ser utilizado para referirse especificamente á danza de guerra tribal maorí. Non obstante, adoita ser unha danza de benvida e é signo de hospitalidade, pero tamén un método de intimidación antes da loita.

O haka é unha demostración feroz do orgullo, a forza e a unidade dunha tribo. Para iso, dan golpes violentos cos pés, sacan a lingua de xeito protuberante e dan palmadas rítmicas no corpo acompañando un canto forte. As palabras do haka soen describir poeticamente os ancestros e os sucesos da historia da tribo.

Hoxe en día segue a usarse o haka nas cerimonias e celebracións maoríes para honrar aos invitados e amosar a importancia da ocasión. Pero tamén se usa para desafiar aos opoñentes no campo de deportes. Probablemente teñades visto aos All Blacks de Nova Zelanda facendo o haka antes dun partido de rugby e ... é aterrador, non si?

6 A - HAKA from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

6 B - HAKA from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

6 C - HAKA from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

POLINESIA - Te vaine marea

Seguimos neste exótico continente, cheo de illas e espazos naturais únicos, como a Polinesia, onde aprenderemos unha danza titulada "Te vaine marea", na que un grupo de nenos, sentados na praia, conta a súa viaxe en canoa polo río. 

Atentos á instrumentación musical, que nos evoca palmeiras, praias tropicais, augas transparentes, colares de flores, ... 

6 A - TE VAINE MAREA from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

6 B - TE VAINE MAREA from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

6 C - TE VAINE MAREA from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

NOVA ZELANDA - Tutira mai nga iwi

Cambiamos de continente e visitamos Oceanía, as nosas antípodas. Pararemos pimeiro en Nova Zelanda, patria dos maorís. Con eles aprenderemos algúns dos trazos máis significatrivos da súa cultura: as tatuaxes faciais, o rito do bico, as comidas, os animais exóticos e , como non, as súas danzas, como esta: "Tutira mai nga iwi", danza e canto tribal que proclama a unión e a fraternidade. É un canto moi coñecido nestas illas, cantado en todas as escolas e que mesmo os All Blacks interpretan. Aquí tedes a letra:

Tūtira mai ngā iwi,
tātou tātou e
Tūtira mai ngā iwi,
tātou tātou e
Whai-a te marama-tanga,
me te aroha - e ngā iwi!
Ki-a ko tapa tahi,
Ki-a ko-tahi rā
Tātou tātou e
(Repeat)

Tā-tou tā-tou e E!!
Hi aue hei !!!

6 A - Tutira mai nga iwi from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

6 B - Tutira mai nga iwi from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

6 C - NOVA ZELANDA - Tutira mai nga iwi from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

PAÍSES ÁRABES - DANZA ÁRABE

A danza nos países árabes comezou hai miles de anos, cando se lles atribuían poderes máxicos ás mulleres, que realizaban bailes rituais, quedando os homes excluídos destes ritos. Máis tarde, o Cristianismo pasou a dominar medio Oriente e prohibíu estas danzas por consideralas herexes. Posteriormente, a principios da Idade Media, instaurose o Islamismo, que erradicou a danza das rúas. Pero esta reaparece no século XVIII a través de grupos de esclavas retidas polos califas, que representaban así o seu poderío. Por este motivo, cotizábase a beleza e as habilidades das bailarinas: canto, poesía, recitación, baile, ... A vestimenta era tamén un elemento moi importante, pois levaban moitos adornos: brazaletes, colgantes, moedas e roupas de cores moi vivas e alegres. 

A música escollida para esta Danza Árabe é a composta por Tchaikovsky para o ballet O Crebanoces.

6 A - Danza árabe from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.
6 B - Danza árabe from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

6 C - Danza árabe from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

CHINA - DANZA CHINESA DOS ABANOS E ANTUCAS

A Danza Chinesa dos Abanos e Antucas forma parte desta cultura dende hai máis de 2.000 anos e é considerada unha parte importante da súa tradición.  Está  interpretada só por mulleres, que realizan delicados e suaves movementos con pequenas antucas e abanos de vistosas cores.  O abano é coñecido com "shanhan" e faise de seda e/ou plumas, mentres que a antuca de papel aceite ou de tela úsase para preservar do sol o delicado e branco cute das chinesas, ademais de ser imprescindible nas vodas, xa que a noiva é cuberta cun parasol vermello para protexela dos malos espíritos. Sen embargo, os anciáns prefiren os parasoles de cor violeta que simbolizan a lonxevidade e, nun funeral, empréganse de cor branca. Hoxe en día, utilízanse paraugas de estilo occcidental para a choiva, e estas antucas tradicionais véndense como "souvenirs". O baile ten varios propósitos: o primeiro é que axuda a relatar diferentes historias tradicionais que van pasando de xeración en xeración, polo que se pode ver en festivais e concursos que recrean elementos das raíces culturais de China. E tamén serve como entretemento, xa que o vistoso vestiario e os abanos e antucas de vivas cores convértena nun fermoso espectáculo, no que a graza dos movementos e a sincronización entre as bailarinas para crear figuras son tamén parte imprescindible da danza. 
Podemos atopar este tipo de danza en moitos países orientais como Xapón, Corea, Taiwan, ...

6 A - Danza dos abanos e paraugas from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.
6 B - Danza dos abanos e paraugas from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.

6 C - Danza dos abanos e antucas from Rosa Fernández Sánchez on Vimeo.